Categorie: Afrika

De mooiste zonsopgang van Senegal, wordt gezegd. Langzaam stijgt die op over de lagune, het lage water, kilometers ver kijk je over het vlakke landschap van de Sine Saloum, in de verte alleen wat boompjes. De muziek bij dit panorama wordt verzorgd door de blauwe reiger, de lachende duif, de

Diep in het beroemde Krugerpark, op een kilometer of 3 van Mozambique, vind je aan de Sweni-rivier lodges van Singita. Dat de natuur daar prachtig is, dat je tijdens de ochtenddrive oog in oog komt te staan met een troep leeuwen of een luipaard dat een koedoe oppeuzelt, dat is

Rij vanuit Franschhoek de prachtige bergpas op – de enige weg uit dit wijndorp- en vlak nadat je gewaarschuwd bent om de bavianen alstublieft niet te voederen, zie je het bordje La Petite Ferme. Een oprijlaan leidt je naar een wit laag modern gebouw, waarin het hotel en restaurant. De

Eco-de-luxe heet deze site, maar mag het ook eens een keertje zeer-eco-maar-minder-luxe? Dit hotel heet nota bene Eco Nubia! Het ligt op een eilandje in het de Nijl in het gebied tussen de eerste en tweede Aswan-dam, pal tegenover een beroemde Egyptische tempel. Een bootje brengt je, een prachtig tochtje

En ook dát drijvend ding blijkt een stuk hout te zijn, weer geen Nijlkrokodil. Die zijn aan gene zijde van de Aswan-dam gebleven, maar de legende gaat dat er nog eentje zwemt, ergens tussen Luxor en Aswan. En da’s precies het stuk dat ik meevaar op de Sandy Queen, een

In Cairo, die miljoenenstad, stikt het uiteraard van de hotels. Veel vijfsterren-hotels zelfs, liefst 49. Een behoorlijk aantal heb ik van binnen gezien en ze vielen niet mee. De meeste waren kolossaal, sommige zelfs met elf restaurants. Vaak aan de Nijl, dat wel, sommige zou je grande dame kunnen noemen, maar dan

Babylonstoren heet het, op zijn Nederlands: het was een Hollander die in 1690 op deze plek een boerderij begon. Een bak scherven Delfts Blauw, keurig met glas afgedekt, dient als bewijs. Wat toen ontstond rond een heuvel die kennelijk deed denken aan die Bijbelse toren, is dik 300 jaar later

Verscholen in een stil straatje aan de rand van het stokoude stadje Erriadh vind je Dar Dhiafa, een prachtig boetiekhotel. Achter de houten poort kom je terecht in een schaduwrijk complex van kamers, eetzaaltjes, drie patio’s, een barretje. Een oase, Arabisch zoals je denkt dat Arabië dat er uit ziet

De weg kronkelt al vele kilometers verlaten door de Cederbergen, wanneer er ineens, in een buitenbocht, een poort staat met daarop ‘Bushmans Kloof’. Die poort is dicht, geen portier te zien, alleen een intercom. Toegang alleen op afspraak. Die had ik, en ik mocht naar binnen. Een ritje van 8

Voor je plezier om vier uur ’s ochtends worden wakker getoeterd, het kan. Het was nog donker toen we in de grote verbouwde jeep stapten – koud ook, maar uiteraard lag een poncho klaar, zoals voortdurend aan alles werd gedacht. Heuvel op, vallei in, stuiterend over de dirtroads, over hobbels,